Het Schaakkwartier

            
 

 

Start
       


NOSBO verslagen 2014-2015

Dit jaar komt het Schaakkwartier uit in de 4-tallen competitie.

 

Nederlaag met kansen op meer ….

Dinsdag 31 maart roerde zijn staart, een stevige storm ging over Grijpskerk en vooraf vroeg ik me af of SCEPU, met zijn domicilie in zeer noordelijk gelegen Usquert,  zich wel zou melden voor de viertallenwedstrijd. Bij de afronding kwamen de gasten binnendruppelen dus kon er gespeeld worden na de hartelijke begroeting. Door een afzegging werd onze opstelling nog aangepast en traden Arjen, Harold, Wout en Lammert aan. Ik heb het sterke vermoeden dat SCEPU het team in de viertallencompetitie is met het grootste verschil in rating tussen 1e en 4e bordspeler. Een slordige 1200 punten. In een andere teamsport zou dit ondenkbaar zijn, alsof Arjen Robben mee zou spelen in het 3e team van Grijpskerk. Hij zou zeker topscoorder worden en per wedstrijd een half dozijn doelpunten maken. In onze edele sport kan iedere speler slechts 1 punt in de wacht spelen en heeft de sterkste speler slechts indirecte invloed op het team. Want het speelt best ontspannen als je weet dat 1 van de 4 punten vrijwel zeker binnen is.

Onze Arjen had het geluk om aan te mogen treden tegen deze puntenmachine. Ze kennen elkaar goed en het werd dus de hoogste tijd om de degens eens te kruizen. Een aantal vragen doemen meteen op: “hoe lang blijf ik in de theorie, ga ik passief verdedigen of speel ik juist uitdagend met stille hoop op tegenkansen, speel ik snel met hoop op een fout in de tijdnoodfase of gebruik ik veel tijd om te rekenen wat ik toch niet beter kan dan mijn tegenstander”? Arjen probeerde het voor mijn gevoel op een soort middenweg. Redelijk snel spelend, in een moderne verdediging, niet te bekend maar voor hem redelijk vertrouwd. Tot het middenspel ging dit redelijk gelijk op en moest tegenstander Roelof flink aan de bak. Ergens ging er in het middenspel een kwaliteit verloren en was het strijden tegen beter weten in. Roelof pakte dit efficiënt aan, snoepte nog een pion en gaf kwaliteit terug om een totaal gewonnen eindspel over  te houden.

Op het 2e bord speelde Harold tegen Jan Pilon, invallend voor SCEPU. Twee redelijk aan elkaar gewaagde spelers met klein plusje voor Jan? Ik kwam erin rond 25e zet. De zware stukken nog op het bord en slechts 1 licht stuk. Jan had de slechte loper en Harold een sterke. Reden genoeg voor Harold om de aanval te gaan zoeken. Om dit te weren moest Jan enkele lelijke zetten doen en werd 1 van zijn torens voor langere tijd opgesloten. De tijd tikte door en het werd erg lastig om een winnend plan te vinden voor Harold. Zijn tegenstander probeerde beetje onrust op de andere vleugel te zaaien. Langzamerhand kwamen beide in tijdnood en zonder breekzet werd het te lastig om de winst te vinden. De toeschouwers dachten die (natuurlijk) wel te zien maar of het erin zat? Een grondige analyse zou dat uit moeten wijzen. Met nog enkele minuten op de klok werd er remise overeengekomen.

Wout speelde op het 3e bord tegen Erwin Kok, oprichter en man van de ideeën bij SCEPU. Op het bord was het een komen en gaan van dreigingen. De opening was duidelijk voor Erwin en er leek geen vuiltje aan de lucht voor hem. In het middenspel wist Wout echter te counteren en de vijandige koning in een benarde positie te brengen. Richting het eindspel keerden de kansen weer en ontstond er een hoogst onduidelijk eindspel. Hangende stukken deden het ergste vermoeden maar een duidelijke winstgang kwam niet meteen tevoorschijn. Ook hier werd de vrede getekend.

Op het 4e bord speelde Lammert tegen Silke Kok, inderdaad de dochter van. Altijd lastig om tegen een tiener te spelen. Lammert pakte het rustig aan, verloor weliswaar een pion maar had wel enige compensatie. Op het moment dat beide spelers aan remise zaten te denken kwam er een verleiding in de stelling. Ik zag het aankomen maar mocht natuurlijk niet een waarschuwing uitten. Het laatste paard kon toch mooi gepend worden? Een vernietigend tussenschaak deed de kans helemaal kantelen. Tegenspartelen had niet veel nut meer en Lammert gaf op.

Hiermee stond de uitslag vast: Het Schaakkwartier – SCEPU 1 – 3. Een duidelijke uitslag maar een halfje meer en misschien wel twee had er zeker in gezeten.

Derk
 

3-1 en  3-0
Vrijdag 6 maart stond De Paardensprong - Het Schaakkwartier op het programma, of ook wel Van Nimwegen - Admiraal. Het team van de Paardensprong bestond uit vader en zijn 2 zonen van Nimwegen, aangevuld met Daniël Apoll. Het team van Het Schaakkwartier bestond voor deze gelegenheid uit het 3 generatieteam Admiraal. Vader Wout, met zonen Arjen en Harold en kleinzoon Chris.
Chris mocht het opnemen tegen Ronald en pakte direct zijn eerste kans om de koningsvleugel uit te schakelen. Na 13 zetten had Ronald geen kans meer om de aanval te pareren en gaf zich gewonnen. Wout mocht het opnemen tegen Niels. Met een mooie eindaanval zag Wout met een diagonale dameszet van a1 naar h8 met mat als gevolg. Harold moet nog wennen aan het speeltempo, kreeg geen tijd om na te denken in de tijd van de tegenstander. Met een iets mindere stelling waar nog altijd foefjes op de loer lagen ging Harold door de vlag. Arjen mocht het opnemen tegen de jongste van Nimwegen. Wist in het middenspel de druk op tevoeren, maar verspeelde bijna nog de winst, Martijn zag in tijdnood een eeuwig schaak over het hoofd en ging net als Harold door de klok.
Eindstand 3-1 voor het Schaakkwartier maar ook 3-0 voor de fam Admiraal tegen de fam van Nimwegen.
 

T

De Paardensprong V2

1175

Het Schaakkwartier

1459

1

3

1.

Martijn van Nimwegen

1315

Arjen Admiraal

1700

0

1

2.

Daniël Apol

1229

Harold Admiraal

1607

1

0

3.

Niels van Nimwegen

981

Wout Admiraal

1422

0

1

4.

Ronald van Nimwegen

 

Chris Admiraal

1108

0

1


 

Verslag op de site van de Paardensprong (met oa verslag van de partij van Chris) lees verder >>
 

Verdienstelijk of voorspelbaar gelijkspel tegen Groninger combinatie?

In de viertallencompetitie voldoen we in ieder geval aan één van de doelstellingen. Iedereen die kan en wil aanbod laten komen. Zo hadden we afgelopen vrijdag 2 debutanten in ons team (Chris en Derk) dat werd aangevuld met Harold en Siep. Onze tegenstander speelde tot nu toe in een vaste samenstelling en bestond uit een homogeen viertal heren, ongeveer gelijkwaardig qua speelsterkte en leeftijd. Gezien onze ratingopbouw zou het op de hogere borden moeten gebeuren. De gemiddelde rating van de teams ontliep elkaar nl.  niet veel, maar bij ons sloeg de balans door met een zwaargewicht (88 kg) op 1e bord en een jongeling op 4e.

Een blik op de tussenstand in de competitie na 2 ronden  leerde mij dat onze tegenstander koploper was en dat wij op de 4e plaats stonden. Hun ervaring kunnen ze blijkbaar goed in daden omzetten en wij zouden flink aan de bak moeten in het Denksportcentrum om hun een pootje te lichten. Het Denksportcentrum was deze avond flink gevuld met andere wedstrijden, DAC, Leek, ESG en Amersfoort waren net als wij op bezoek.

Eenmaal verzonken in een eigen partij is het lastig om de andere partijen te volgen. De zijdelingse blikken en verhalen na afloop:

·         Siep, een partij naar zijn stijl, open spel met ergens een klein foutje welke een pion kostte, stug doorzetten in een soort alles of niks. Een 2e pion durfde zijn tegenstander niet te nemen en na verovering van de 7e rij bloed het gevecht dood in een remise.

·         Harold, na een klassieke Siciliaan krijgen geen van beiden echt vat op de stelling, een geschuif met kleine dreigingen volgt en Paul Zilverberg durft de stelling op de koningsvleugel niet op te laten stomen om Harold in gevaar te brengen. Langzaam slipt de stelling dicht en eindigt het ook in remise.

·         Chris, krijgt in de opening een kansje  maar durft het niet goed aan. Na een lang gelijk opgaande strijd verliest hij in het late middenspel een pion. Na ruil van de stukken ontstaat er een eindspel met 2 tegen 1 pion. Meestal is dit verloren en helaas ook nu. Na promotie van zijn tegenstander kan hij wel de laatste pion slaan maar zijn eigen pion is te ver van het promotieveld om deze te laten promoveren.

Van mijn eigen partij heb ik heel wat meer gezien en natuurlijk te vertellen. Na een rustige opzet van de opening kreeg ik veel ruimte, kon ik mijn paarden naar de koningsvleugel dirigeren en stonden mijn lopers op de diagonalen a1-h8 en b1-h7. Het centrum was gesloten en daar moest ik omheen spelen en proberen op het juiste moment te openen. Mijn tegenstander speelde met speldenprikken en kroop dan weer in zijn schulp. Een uitval met de dame naar a5 werd een zet later gevolgd door de dame c7. Een beetje slordige zet van mij leverde me een pion achterstand op. Omdat de aanvaller daarna terugging naar d7 kon ik op de aanval gaan spelen. Het centrum werd bestookt en de koningsstelling kon onder vuur. In het middenspel had ik 2 keer Pg7 gespeeld met aanval op een toren op e8. Mijn tegenstander speelde deze steeds gedwongen naar f8, om daarna weer te proberen deze via e8 in het spel te krijgen. Na opening van de witte diagonaal en inmiddels in lichte tijdnood zag ik dat een herhaling van deze zetten hem in grote problemen ging brengen. Zijn paard op h7 kon namelijk nergens naar toe! Hij zou dus moeten kiezen voor materiaal verlies en hopen op een tegenaanval. Hij zag de dreiging echter niet aankomen en stond pardoes mat.

De wedstrijd eindigde dus in een gelijkspel. Was dit te voorspellen gezien het kleine ratingverschil of verdienstelijk tegen de koploper? U mag het zeggen.

Derk

 

Het Schaakkwartier verliest eerste thuiswedstrijd.
 

T Het Schaakkwartier 1463 De Paardensprong V1 1471 di 11 nov
1. Arjen Admiraal 1702 Sjoerd Jan Burgsma 1564 0 1
2. Harold Admiraal 1596 Sake Jan de Boer 1378 1 0
3. Han Meijer 1417 Miryam Marmann   0 1
4. Lammert Stegewans 1137 Sjoerd van Soest   ½ ½

 


Het Schaakkwartier start competitie met overwinning

Maandag 20 oktober mocht Het Schaakkwartier aantreden tegen het 4 tal van Roden. Voor het Schaakkwartier lang geleden dat er in Roden werd gespeeld. Het speellokaal was onbekend. In de grote zaal speelden Roden 1 tegen Lewenborg. De 4 tallen competitie mocht spelen aan de bar, ruime tafels met houten borden - stukken én - klokken.
 

Het ouderwets tikken van de klokken zorgde ervoor dat het tikken van de regen niet werd gehoord. Het nieuwe speeltempo was voor velen wennen. Geen tussentijdse tijdscontrole maar 90 minuten per persoon. Het team van Het Schaakkwartier speelde met 3 Admiralen en teamcaptain Siep Postma.
Wout Admiraal kwam al vrij snel in een stelling waar zijn tegenstander niet mee uit de voeten kon en het eerste punt was binnen. Siep Postma verkeek zich in het eindspel en verspeelde een loper en kon niet voorkomen dat zijn tegenstander vrij spel kreeg. De stand stond op 1-1. De eerste 2 borden moest de beslissing gaan brengen. Arjen Admiraal wist op de 18e zet een pion te winnen, had kunnen kiezen voor een kwaliteit maar koos voor een pion en een aanvallende stelling.
Dit pakte goed uit en kon rustig afruilen en extra pionnen oppakken. Na een vervelend familieschaakje gaf zijn tegenstander zich gewonnen. Harold Admiraal op het 2e bord had zijn tijd goed nodig. In een partij waar beide spelers aanvallend speelden kreeg Harold langzamerhand meer het overwicht, na het winnen van een loper zag zijn tegenstander geen kans meer om nog tegenstand te bieden en gaf zich gewonnen. Met een 3-1 overwinning trokken de schakers van het Schaakkwartier tevreden huiswaarts.
 

  Roden 1341 - Het Schaakkwartier 1517 1 - 3
1. Hageman,C.(Cees) 1378 - Admiraal,A.T.(Arjen) 1702 0 - 1
2. Kouwenberg,H.L.(Henk) 1357 - Admiraal,H.(Harold) 1585 0 - 1
3. Doorn van,F.(Frans) 1312 - Postma,S.(Siep) 1393 1 - 0
4. Duisterwinkel,K.(Kees) 1318 - Admiraal,W.(Wout) 1388 0 - 1


AA