Het Schaakkwartier

            
 

 

Start
Verslag_11-12
       


NOSBO verslagen 2013-2014

 

Winst in laatste ronde

Met de komst van Eelde/Paterswolde was dinsdag 8 april de laatste ronde van de NOSBO competitie aangebroken. Voor beide teams stond er niet veel meer op het spel. Zonder degradatiegevaar maar wel op een troosteloze 8e plaats wilden we ons natuurlijk nog wel even flink weren. De tegenstander stond een paar plekjes hoger en wilde die graag houden of nog een plekje stijgen. De afgelopen jaren heeft Eelde een aantal keren in de 1e klasse gespeeld en een vorig treffen tussen beide teams gaf een heel duidelijke uitslag 5.5 voor Eelde en 0.5 punt voor ons. Deze uitslag doet denken aan onze laatste wedstrijd tegen Sissa 5. Met dezelfde stand geveegd op een soort lady’s night. Dames vlogen van het bord, helaas door 2 blunders van ons en in mijn eigen partij werden ze al na 5 zetten geruild. Een van de tegenstanders was een dame, echt wel een unicum in de schaakwereld. Verder was er vrouwelijke supporter. Hiertegen waren wij dus niet bestand en met schaakrood op de kaken gingen we huiswaarts. Ook tegen Eelde werden de dames op mijn bord snel geruild en ik besloot, in navolging van een aanbod op het bord van Wout, remise aan te bieden. Daarmee zou ik ongeslagen zijn in deze NOSBO competitie. Mijn tegenstander vond het echter nog te vroeg en wilde doorspelen. Het probleem bij een dergelijke beslissing is dat je op winst wilt gaan spelen. Na lag er een lekker agressieve zet op de plank welke dhr. Hartman ook meteen deed. Door niet meteen mijn aangevallen pion te verdedigen maar eerst een tegenstoot te plaatsen lag er opeens een enorme val op de loer. Een vorkje moest voorkomen worden en waarom niet met de rokade? Wel het antwoord kwam snel. Even een tussenschaakje en het aan te vallen paard had geen vluchtveld meer. Daarna rustig op techniek uit te spelen. Siep had zich inmiddels mat laten zetten en bij een gelijke stand werd het tijd om de situatie te aanschouwen. Arjen had een lastige stelling met een duidelijk ruimtevoordeel voor zijn tegenstander. Vooral zijn lopers leken maar moeilijk in het spel te komen.  
Harold speelde tegen een lange en heel sterke (weet ik uit eigen ervaring) tegenspeler. In het middenspel verloor Harold een pion op de damevleugel, zonder compensatie, waardoor hij opgerold dreigde te worden. Machiel had een zeer ingewikkelde stelling met penningen over en weer. Na afwikkeling hiervan kwam hij materiaal achter. Maar om te hopen op succes vanwege de kwetsbare koning positie leek wel erg optimistisch. Mijn voorspelling was dan ook een nederlaag met 2-4. De tegenstander van Harold koos voor een ongelukkig plan. Kwaliteitsoffer met pionwinst. Door handig manoeuvreren kreeg Harold dreigingen richting vijandige koning over de open e-lijn. Na de koningsvleugel stuk geslagen te hebben kwam hij vervolgens met een sterke penning van de loper met matdreigingen. Zijn tegenstander hield het hierop voor gezien. Een enorme opsteker voor ons, maar was het voldoende voor tenminste een gelijkspel? Machiel keek met zijn laatste 2 stukken richting vijandige koning.  Zijn tegenstander vond geen andere oplossing dan het teruggeven van materiaal, zijn dame tegen een toren. Er kwam een eindspel op het bord met een dame voor Machiel tegen 2 torens aan de overkant. Aan beide zijde meerdere pionnen. In een dergelijke stelling zijn de torens sterker als ze goed samenwerken en de koning relatief veilig staat. De dame is sterker bij veel open lijnen en verbrokkelde pionnenstructuur. De stelling was achter het bord nauwelijks te beoordelen. Feit is dat Machiel de stelling beter behandelde, hij joeg de koning op, sloeg hier en daar een pion, gaf een paar terug en was alert bij matdreigingen. Toen zijn tegenstander ook nog de pionnen van Machiel te ver liet oprukken was het plotseling afgelopen. Een vol punt voor Machiel en winst voor het Schaakkwartier! In Arjen zijn partij was inmiddels meer tekening in de strijd gekomen. Het ruimtegebrek had een kwaliteit gekost en nog steeds waren er geen tegenkansen te vinden. Met de rug tegen de muur dus. Ook na ruil van zwaar materiaal bleef de druk. Arjen zag het hopeloze van zijn stelling in en gaf op omdat de matchpunten al binnen waren. Al met al een leuk resultaat voor het team om de competitie mee af te sluiten.

Derk

 

Een nederlaag met kansen

In de 6e ronde van de NOSBO competitie, klasse 2A stond de wedstrijd Het Schaakkwartier – Roden 2 gepland. Vooraf hadden we gedacht wel kansen te hebben, gezien onze voorgaande resultaten. Echte kennis van dit team hadden we niet omdat we in verleden vooral tegen het 3e team van deze club speelden en slechts een enkeling kwam ons bekend voor.

Na een dag ziek te bed moest ik, omdat er geen reserve beschikbaar was,  toch aantreden. Gelukkig had ik de jeugd een week eerder al instructie gegeven ( het spelen van een partij met klok en notatie), dus de aanvang van de avond was relatief rustig. Mijn das viel velen waarschijnlijk wel op en voor de zekerheid gaf ik af en toe een waarschuwend kuchje. Nog beetje rillend en koortsig bleef ik lang in een redelijk bekend stellingtype vanuit de moderne verdediging met een sterke loper op g7 en stormende pionnen op de damevleugel. Mijn tegenstander wilde deze loper zo graag op het bord houden dat dit ten kostte ging van zijn koningsstelling en gelukkig wist ik het tempo van de zetten deze keer redelijk op peil te houden. Na het slaan van de laatste pion voor de zwarte koning dacht ik eenvoudig winst te hebben maar dit bleek nog lastig. Mijn vrijpion bleef voor druk zorgen maar een loperoffer van mijn tegenstander gaf flinke tegenkansen. Na een foutje restte een eindspel met een loper meer voor mij. Makkie, zou je zeggen. Maar het was de zogenaamde verkeerde loper. Ruilen van de torens zou alleen mogen als ik tijdig het promotieveld kon bereiken met mijn pion. Dit werd een langduig manoeuvreren.  Volgens mij zorgde de adrenaline ervoor dat de koorts daalde en met redelijk vaste hand wist ik het eindspel winnend af te sluiten.

Bij een teamwedstrijd hoort in het verslag natuurlijk iets over de andere vijf partijen te staan. Beetje lastig als je 60 zetten aan je stoel gekluisterd hebt gezeten. Toch een kleine poging. Bij Arjen kwam een gesloten stelling op het bord. Ergens in het middenspel had hij een pion verloren en dus vrezen voor een slecht resultaat. Het eindspel kwam neer op een gevecht tussen 2 lopers en 2 torens aan beide zijden. Laten dit nu stukken zijn die genieten van ruimte! De witspeler ondernam weinig en schoof rustig door, blijkbaar niet uit op de volle winst en toen Arjen stoutmoedig remise aanbood werd dit zowaar aangenomen. Op het derde bord Han al remise gemaakt, ieder detail is aan mijn waarneming voorbij gegaan, wel ving ik een opmerking op: “met een stuk meer mag je dat toch niet aannemen” en “te weinig tijd”.  Harold verloor tamelijk roemloos. “Mijn eerste zet was al fout” gaf hij aan. Om maar eens iets anders te spelen dan Siciliaans had hij besloten om als eerste zet e7-e5 te spelen.  Hierop kwam het Koningsgambiet op het bord. Zonder kennis van een gambiet adviseer ik de jeugd altijd de pion aan te nemen en deze rustig weer terug te geven. Blijf je er te lang aan hangen dan gaat het vaak fout. Harold probeerde op de zwakke koningspositie te spelen en speelde om de gambietpion heen. Dit kostte te veel tijd en gaf wit een stevig centrum. Door ruimtegebrek verloor Harold daardoor een stuk en worstelde nog tijden door maar moest in een nederlaag berusten. Siep had volop kansen om aan de betere kant van de score te komen, kwam materiaal voor maar kreeg een vervelende combinatie te verduren en verloor hierdoor roemloos. Bij 2-3 voor Roden speelde alleen onze nestor nog op het 7e bord. Wout scoort dit jaar er lustig op los dus nieuwsgierig ging ik na mijn partij daar eens kijken. Wat ik zag stemde mij niet vrolijk. Een loper achter in een eindspel met voor beide verder nog een vijftal pionnen en een dame. Verloren was mijn snelle conclusie. Wout schroomde echter niet (zou Arjen dit van hem hebben?) om remise aan te bieden op het moment dat hij een pion aanbood. Met het oog op de stand werd dit aangenomen. Bij een korte analyse bleek dit niet echt verkeerd te zijn. Na het pionoffer kon Wout minimaal de pion terugwinnen maar ook gaan voor eeuwig schaak. Bij pogingen dit te ontlopen dreigden er nog vele valletjes.

Mijn conclusies zijn: met een ziek lichaam kun je altijd nog schaken, zijn de krachtsverschillen in onze klasse erg klein, hadden we deze wedstrijd ook zomaar kunnen winnen, blijven we nu beetje roemloos in de onderste helft van ranglijst hangen, hebben we steeds net voldoende spelers om alle borden te bemannen, hoeven we niemand teleur te stellen omdat we geen plekje over hebben, hangt het plezier in het spel toch erg samen met het resultaat.

Derk

ScepU – Het Schaakkwartier: 3 – 3

Gewoontegetrouw denk ik even een wedstrijdverslag te schrijven. Maar hoe, als je nauwelijks een stuk hebt zien bewegen op de andere borden? Hierbij een impressie van het gebeuren.

De aanloop.
Zonder direct van een grimmige sfeer te spreken werd de toon van een echte wedstrijd wel gezet in de aanloop naar de wedstrijddag. Wel of niet verplaatsen naar de dinsdag en waarom moet dit zolang duren waren de ingrediënten van eind januari.

De tegenstander.                                                                                                                                                          
SCEPU is een relatief jonge vereniging met een bijzondere naam. De afkorting staat voor SchaakClub En Passant Uithuizen of toch Usquert? De club is een jaar of 5 geleden als jeugdclub opgericht en speelt inmiddels voor het 2e seizoen in de NOSBO competitie. Ze streven erna om, zeker in hun thuiswedstrijden, jeugdspelers mee te laten spelen in hun team. Met een paar stevige spelers op de eerste borden een geduchte tegenstander, die niet voor niets koploper is in onze poule.

De reis.
Usquert is niet een plaats die we dagelijks bezoeken. Als er niks boven Groningen gaat, dan gaat er ook nauwelijks nog iets boven Usquert, met de meest noordelijke havenplaats van het Nederlandse vasteland. Noordpolderzijl wordt echter wel bedreigd door het constante dichtslibben van de toegangsroute. Maar onze bolide had geen vaarwegen nodig dus dat probleem konden naast ons neerleggen. Wel moesten we de Tom-Tom tot de orde roepen. Bijna bij elkaar afslag wilde deze ons af laten wijken van de geplande route. Keurig op tijd arriveerden we echter bij het speellokaal, iets wat niet van al onze tegenstanders gezegd kon worden.

De wedstrijd.
Zonder veel gezien te hebben moet ik afgaan op de opmerkingen uit 1e en 2e hand. Wout was snel klaar tegen een jeugdspeler, altijd lastig. Na een afgeslagen remiseaanbod won hij en bracht eerste punt op scorebord. Mike speelde ook tegen een jeugdspeler. Na 12 zetten deed hij het niet helemaal goed en kwam minder te staan. Hij overzag later een kans op eeuwig schaak en moest berusten in een nederlaag. Arjen dacht aan een koningsaanval maar kreeg een pionnenstorm in het centrum te verwerken. Zijn stukken kwamen steeds meer in het nauw en tegen een dubbele vrijpion in het centrum was geen kruit gewassen. Harold kwam remise overeen met zijn late tegenstander in een stelling waarin hij eerder iets minder stond. Han speelde tegen onze gastheer die ons verwelkomd had met een gratis kop koffie, een leuk gebaar welke gangbaar is in de FSB competitie. Han plaatste een torenoffer in het eindspel en ving daarna zijn tegenstander in een matnet van 8 zetten. Bij een tussenstand van 2.5-2.5 mocht ik het eindresultaat op bord brengen. Na een lastig middenspel wist ik een pion te veroveren ten koste van mijn sterke loper. Na een foute won ik een 2e pion en kwam in een toreneindspel. Lastig maar zou te winnen moeten zijn. Onder tijdsdruk koos ik voor vereenvoudiging met inlevering van een pion. Na de tijdcontrole dacht ik het af te maken. Echter na een fout was mijn pluspion ineens verdwenen. Moegestreden bood ik remise aan.

De analyse:
3-3 een eindstand waar we niet veel mee opschieten. We blijven daardoor ergens in de middenmoot hangen. Ondanks dat er iets meer ingezeten heeft achteraf een terechte uitslag. De een kreeg beetje veel de ander beetje minder. Alleen jammer dat we de spanning in deze poule, waarin blijkbaar de krachtverschillen heel erg klein zijn, niet een beetje meer hebben weten op te voeren.  In de resterende 3 wedstrijden kunnen we nog veel punten halen en blijft een positie in de subtop nog haalbaar.

Derk                                                                                                                                                                                        


 
Het Schaakkwartier wint overtuigend

Na een vrije ronde (4) was het de hoogste tijd om weer eens een positief resultaat neer te zetten door de spelers van Het Schaakkwartier. Door de vrije ronde gezakt naar de laatste plaats in het klassement. De rode lantaarn werd uit de kast gehaald, in de hoop dat Middelstum deze in ontvangst ging nemen. De gasten mochten plaatsnemen met de "rug tegen de muur" en de Schaakkwartierders met de rug naar het raam. Al vroeg in de avond won Derk al een belangrijke pion (f7) waardoor de koningsvleugel werd beschadigd. In de voortzetting miste Derk een mooie kans om de winst vrijwel direkt binnen te halen, door rustig de stukken in stelling te brengen werd een belangrijk punt eenvoudig binnengehaald. Even hiervoor kreeg Arjen een cadeau van zijn tegenstander door een familieschaakje te mogen geven waardoor de koningin 'in' stond. Han Meijer kwam prima uit de opening en gaf zijn tegenstander weinig kansen om nog terug te komen. Bij het analyseren achteraf had de winst nog iets sneller binnengehaald kunnen worden door het toestaan van een offer. Mike de Vries speelde een solide partij waarbij een toren van zijn tegenstander buitenspel zette en rustig materiaal kon binnenhalen. Harold kreeg ook een buitenkansje door een toren in de val te zetten. Moest daarna nog wel alert zijn, maar kwam niet echt meer in gevaar. Met een 5-0 voorsprong besloot Wout remise aan te bieden en zat er niets anders op dan dat Middelstum huiswaarts mocht MET de rode Lantaarn

  Het Schaakkwartier    - Middelstum 2          - ˝
1.Admiraal,A.T.(Arjen) - Koster,A.G.          - 0
2.Schuttel,D.(Derk)    - Bekker,F.            - 0
3.Admiraal,H.(Harold)  - Gerbens,S.           - 0
4.Meijer,J.(Han)       - Sloot,B.(Ben)        - 0
5.Admiraal,W.(Wout)    - Melle van,J.P.       ˝  - ˝
6.Vries de,M.(Mike)    - Berg van den,J.(Jan) - 0

Een maandagavond uitje in Delfzijl

Op een gure novemberavond stond er een uitwedstrijd tegen DAC 2 gepland. DAC staat voor Delfzijl Appingedam Combinatie en, om het de tegenstanders zo moeilijk mogelijk te maken, spelen ze hun thuiswedstrijden natuurlijk in de verst gelegen plaats. Om helemaal niets aan het toeval over te laten hadden ze, speciaal voor deze wedstrijd, de plaatselijke wegenbouwer ingeschakeld om een wegomleiding aan te leggen en extra flitspalen te plaatsen. Met een gedempte stemming, met vertraging en een bon op zak , arriveerden we bij de speelzaal. Dat schaken echt een sport is wisten we al lang dus waarom zouden we niet in de plaatselijke sporthal spelen, maar dat terzijde. Dat we buiten opgewacht werden door de voorzitter van DAC was natuurlijk een leuk gebaar of was dit ook onderdeel van hun tactiek en hingen de rookwolken er om ons te bedwelmen? Uw verslaggever gaat toch maar uit van de goedheid van deze Bourgondische voorzitter met een voorkeur voor Palmjes. Amper binnen werden we achter de borden gedirigeerd en konden we van start. Binnen de kortste keren werd de stilte verbroken door verschrikte kreten. Dit gebeurde achter mijn rug maar ik had, gezien de bekende stemgeluiden en kreten, het angstige vermoeden dat de oerkreten van Grijpskerkse komaf waren. Dit werd bevestigd toen mijn tegenstander en tevens wedstrijdleider triomfantelijk drie keer een vette 1 aan hun kant van het  scoreformulier zette. Gelukkig wist Wout daarop de voorzitter te verschalken door eerst 1 en daarna 2,3, en 4 pionnen te veroveren. Hierop deed zich een unieke situatie voor. Onze eerste 2 bordspelers en hun tegenstanders, hadden exact dezelfde tijd op de klok. Gedurende een kleine minuut kon ik dit aanschouwen, vier tijdsaanduidingen met 23 minuten te gaan! Daar onze tegenstanders flink in de denktank zaten en nog de nodige zetten moesten voltooien bestond nog altijd de kans op het gelijk trekken van de eindstand. Arjen had te maken met een lastig paard die hem een groot deel van de partij bezig hield. Derk ging voor de koningsaanval met een pionnen opmars maar houd niet van tegengestelde rokades. Dus niet rokeren en koning in het midden. Zijn tegenstander ging stormen op de damevleugel waar een aanval in het midden misschien meer op zijn plaats was. Hij investeerde een pion voor de aanval maar zag een penning over het hoofd en moest uit wanhoop meer materiaal geven om de aanval kans te geven. Dit werd eenvoudig afgeslagen en bij de tijdscontrole gaf hij op. Het was onduidelijk of hij zijn veertig zetten wel gehaald had maar zijn stelling was volstrekt kansloos dus een reconstructie vond hij niet nodig. Inmiddels had Arjen na geduldig en moeizaan manoeuvreren een vrijpion op de damevleugel weten te forceren. Een uitgebreide analyse zal nodig zijn om aan te tonen of dit kansrijk was. Helaas verwisselde hij 2 zetten en zag een pion in het doosje verdwijnen. Zijn conclusie was dat winst inmiddels ver te zoeken was en een verlies aan waarschijnlijker. Hij bood remise aan om het halve punt veilig te stellen. Na enig nadenken nam zijn tegenstander dit aan.

Hoe verging het onze drie verliezende teamgenoten? Uit de wandelgangverhalen en de verhalen op de terugreis maakte ik op dat Machiel redelijk begon, in het middenspel iets over het hoofd zag en daarna geruisloos (hoewel) van het bord ging. Siep speelde tegen een tegenstander die ik ook ooit getroffen heb tijdens een centrale ronde. Wat ik me daarvan herinner is zijn schielijke vertrek, zonder felicitatie of wat ook, in een uitzichtloze stelling en zijn wat ongepolijste stijl. Dit sluit wel aan bij het spel van Siep dus hier gebeurde het nodige! Na een valletje of foutje verloor Siep materiaal en wist daarna niet het taaiste tegenspel te vinden om nog kans te maken op een halfje. Lammert speelde tegen de nestor van DAC en misschien wel van de hele provincie, met 90 jaar brengt deze Vuursteen heel wat ervaring mee. Na een lange tijd gelijk opgaande strijd maakte Lammert een foutje en daar was Vuursteen als de kippen bij om het voordeel naar zich toe te trekken en niet meer af te staan.

Kortom wat resteerde was een kleine nederlaag van 3,5 – 2,5 en een lange terugreis door een nog immer guur Gronings landschap met de beruchte flitspalen. Wijs geworden door de heenreis waren we voorzichtig en kenden we een kortere route. Op naar de volgende ronde van deze drukke competitie met negen speelrondes. Gelukkig hebben we, door een oneven aantal, een ronde vrij en kunnen we niet degraderen.

Derk

 

 

Woelige avond in Grijpskerk

Op de laatste dinsdag van oktober stond voor Het Schaakkwartier de tweede competitie wedstrijd op het programma. Voorafgaand aan het seizoen is er besloten om, vanwege het feit dat we dit jaar slechts 1 team hebben, veelvuldig te wisselen in de opstelling. Dat doel werd deze avond ruimschoots gehaald. Ten opzichte van de eerste wedstrijd was het team op liefst drie plaatsen aangepast. Of het credo “de spelers veel ervaring op te laten doen” echter wel opging is zeer de vraag. Vijf van de zes kunnen bogen op een flinke wedstrijdervaring en alleen Mike heeft minder ervaring in de 2e klasse.

De dag voorafgaand aan de wedstrijd is er een flinke storm over Nederland getrokken. De als dominostenen omgevallen bomen bij Boerakker vormden geen beletsel voor de mannen van Leek 2 om tijdig de speelzaal te betreden. De jeugd van Grijpskerk was nog volop bezig, maar na de arbitrage van enkele partijen kon de wedstrijd beginnen. Uw verslaggever en jeugdleider keek na een uurtje eens rond en vroeg ze af of de jeugd toch nog achter de borden zat. De structuur deed mij extreem aan jeugdpartijen denken of waren het de naweeën van de storm? Een voorzichtige conclusie was meteen dat we de openingsfase slecht doorgekomen waren.

De eerste die het loodje legde was Machiel Oostra. “ik verwisselde twee zetten en daarmee kwam ik meteen verloren te staan” was zijn bondige commentaar. Zijn, nog ratingloze tegenstander, wist wel raad met de stelling en een voorzichtige schatting mijnerzijds is dat deze herintredende speler binnenkort zijn opwachting zal maken in het eerste team van Leek.

Harold Admiraal speelde op het 2e bord tegen de voorzitter van Leek. Ondanks een pion meer zag ik donkere wolken boven onze witte stukken. Om zijn ontwikkeling af te maken moest Harold heel nauwkeurig spelen. Het verbinden van zijn torens kostte weliswaar een pion maar hij kon hopen op tegenspel met zijn verbonden vrijpionnen op de damevleugel. Zijn tegenstander liet de verovering van de pion gepaard gaan met een remise aanbod. Dit was een zeer lastig moment voor Harold. Met kansen en tegenkansen, zijn koning nog achter de paaltjes, een mogelijke penning van zijn loper. En dat met een achterstand van het team en tenminste twee verloren stellingen van de teamgenoten. Na alles overwogen te hebben besloot hij het voorstel aan te nemen. Bij de analyse bleek dat dit een terechte keuze was. Ondanks zijn pionnen kon hij slechts hopen op een foutje van de tegenstander en zou echte alle zeilen bij moeten zetten om in veilige haven te blijven.

Mike de Vries had in begin een pionnetje gesnoept en werd een beetje onvoorzichtig. Een volgende pion zorgde voor een uiterst vervelende tegenstoot. Zijn dame ging verloren en zijn stelling leek rijp voor de slacht. Zijn tegenstander pakte dit zeer behoedzaam aan en misschien zelfs wel te. Eerst werd er meer ruimte gemaakt, het laatste lichte stuk werd geruild en een vrijpion veroverd. Gevolg was wel dat er opeens een blokkade gemaakt kon worden. Met de koning in een veilig hoekje en zijn toren op een veilig plekje zou Mike schaaktechnisch in een remisestand kunnen belanden. Echter gezien het tijdverbruik van zijn tegenstander zou hij misschien zelfs op winst door tijdsoverschrijding kunnen denken. Helaas vond Mike echter niet de juiste volgorde van de zetten en kreeg hij met een dubbele aanval door de vijandige dame een laatste dreun te verwerken.

Arjen Admiraal speelde traditiegetrouw weer op het eerste bord. Zijn tegenstander Geert Willems, een oude bekende, was naar de kapper geweest maar zeker niet zijn wilde haren kwijt. In het middenspel werd zijn witveldige erg vervelend.  Deze joeg stukken naar slechtere velden, veroverde een pion en binnen de kortste keren was het een enorme chaos aan Arjens kant van het bord. Meer pionnen dreigden en gingen verloren. De lijnen naar de koning gingen open en de witte dame gaf schaakjes van beide kanten van het bord. Ik gaf geen rooie cent meer om de stelling en kon alleen maar hopen op een enorme blunder van Geert. Want dan is Arjen er wel als de kippen bij om dit af te maken. Helaas kwam het er niet van en de nederlaag voor Arjen en het team werd een feit.

De derde Admiraal, diplomaconsul Wout, speelde tegen een goede bekende. Stokhorst neemt namelijk regelmatig diploma’s en examens bij hem af. Hun onderlinge partij bleef lange tijd onoverzichtelijk. Wout had weliswaar dreigingen over de zwarte diagonaal maar leek lange tijd niet veel verder te komen. Meerdere stukken werden geruild en voorspellen leek lastig. In het eindspel wist Wout echter een vrijpion te creëren welke door het offeren van een toren kon promoveren tot dame. Het pleit was hierna beslecht, onze eerste overwinning.

De laatste partij van de avond was van Han Meijer. Met zwart speelde hij een Pirc verdediging die hij al lange tijd af wil schaffen. Ook nu verzuimde hij op het juiste moment tegenspel te zoeken en liet een lastige loper te lang staan. Hierdoor bleef zijn koning in het midden en leek hij overspeelt te worden. Omstanders meenden al winnende zetten voor zijn tegenstander te zien. Han zelf dacht alles net bij elkaar te houden was. Een uitvoerige analyse zal moeten aantonen wie het bij het rechte eind had. Zijn tegenstander ging niet op deze variant in een lang vaag steekspel van zetten volgde. In een eindstand met vage kansen werd er tenslotte tot remise besloten.

Wij waren een nederlaag (2 – 4) en een ervaring rijker en ging het daar niet om het laatste?

Derk

T Het Schaakkwartier 1468 Leek 2 1484 2 4 29-okt
1. Arjen Admiraal 1761 Geert Willems 1693 0 1  
2. Harold Admiraal 1578 Frans Huisman 1529 ˝ ˝  
3. Han Meijer 1351 Enrique Arriola   ˝ ˝  
4. Machiel Oostra 1442 Theo Bouma   0 1  
5. Mike de Vries 1325 Teije Smedinga 1440 0 1  
6. Wout Admiraal 1354 Jan Arie Stokhorst 1273 1 0  


Schaakkwartier begint met overwinning
 

(12 oktober)
Op vrijdag  11 oktober 2013 speelden we onze eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen. Een memorabele dag. Vooraf werd er afgekondigd  dat we de jongste debutant ooit in onze gelederen zouden hebben te weten Chris Admiraal. Op deze dag telde hij 5158 dagen jong, een beetje exact mag wel voor een schaker. Toch rees er achteraf twijfel of hij de jongste was, want hij oud was oom Eelco bij zijn debuut, inmiddels 30 jaar geleden?Gespit in het archief leverde niet voldoende informatie. Echter wel meer recente debutanten. Op 4 oktober 2003, (precies) tien jaar geleden maakten maar liefst 5 jeugdspelers hun debuut in het eerste team, toen terecht als jeugdteam aangeduid. De jongste van het stel was Marcel Bandringa op dat moment nog geen 10 jaar oud. Hij speelde een verdienstelijke remise tegen Wout Admiraal, de opa van Chris. Marcel telde op dat moment rond de 1000 dagen minder! De jeugd verloor de wedstrijd met duidelijke cijfers van het 2e team van Grijpskerk. Om tactische redenen was er voor deze opstellingen gekozen, maar dat terzijde.

Het memorabele feit van afgelopen vrijdag zat in het feit dat we het grootste leeftijdsverschil ooit in onze geledingen hadden, afgerond 60 jaar!  In het eerste team is dit nog nooit voorgekomen. Wel in ons 2e team waar Chris en Han Meijer vorig jaar van vaste waarde waren.

De wedstrijd van vrijdagavond begon relatief laat, niet ongebruikelijk in Assen. Wij waren mooi op tijd aangekomen maar er waren bij de tegenstander enige discussies gaande over de opstelling. Moest Montenegro-ganger Tycho Bruggink nu wel of niet meespelen? Nog een jongeling van amper 10 jaar. Wedstrijdleider Martin van Velzen maakte nog een heel verhaal van zijn opening en daarmee werd het ruim acht uur voordat de wedstrijd begon. Vorig jaar speelde hij met Assen 1 mee tegen DTK1 en wist hij te winnen van Derk Schuttel, onze 2e bord speler van deze avond. Na afloop had hij geen belang bij de analyse maar gaf alleen de raad aan Derk om actiever te spelen. Een raad die Derk op de 8e zet ter harte nam en het centrum met e5 op blies. Hierna ontstond een scherpe stelling die 8 zetten later gewonnen stond voor Derk. Zijn tegenstander spartelde, met een loper minder, nog heel lang tegen. Op de 64e zet gaf hij op. (voor de wiskundigen onder ons: het kwadraat van 8)

Op dat moment waren alle borden was het pleit toen al korter of langer beslist en stond er een duidelijke 1,5 – 4,5 voor ons op het scoreformulier. Op bord 1 had Arjen Admiraal een scherpe partij van Ben van Os gewonnen. Een lastig paard hield hem lang bezig en met een verbrokkelde pionnenstructuur moest er steeds goed gerekend worden. Arjen deed dat beter en won met een mooie combinatie. Siep Postma verloor van Tycho, die steeds rustige goede zetten deed. Siep dacht te moeten forceren en kwam van een koude kermis thuis. Han Meijer, overzag de situatie en besloot tot een remise aanbod in onduidelijke stelling, hiermee verwachtte hij terecht dat we wel zouden winnen. Chris speelde tegen een andere jongeling. Deze had de eer van de langste achternaam maar nam te weinig tijd voor zijn zetten. In een op en neer gaande partij gaf hij te veel weg en Chris debuteerde dus met een overwinning!

Rest nog de partij van Harold. Helaas heb ik daar, behalve de uitslag (winst voor Harold), helemaal niets van meegekregen. Bij ons vertrek zat hij nog druk in de analyse en moet de conclusie wel zijn dat het machtig interessant was.
Harold wist na het ruilen van de paarden en lopers een pion meer situatie over te hebben met een belangrijke vrijpion .(AA)

We waren om 12 uur al terug in Grijpskerk en hadden een soepele en snelle overwinning achter de rug.
D.S.
 

T Assen 3 1235 Het Schaakkwartier 1487 11 okt
1. Ben van Os 1617 Arjen Admiraal 1761 0 1
2. Gerard Voorintholt 1601 Derk Schuttel 1669 0 1
3. Peter Nijmeijer 1389 Harold Admiraal 1578 0 1
4. Tycho Bruggink 1261 Siep Postma 1439 1 0
5. Jesper Post 824 Han Meijer 1351 ˝ ˝
6. Vincent Richtering Blenken Raaijen 718 Chris Admiraal 1124 0 1